Jans Kunstenaar van de Week

Ik kreeg zopas in mijn mailbox een uitnodiging voor de persvoorstelling van de komende tentoonstelling van Vincent Geyskens in M Leuven. Die tentoonstelling loopt van 28 mei tot 5 september 2021. Geen idee hoe ik op de perslijst ben verzeild, maar ik dacht: ah juist, die moeten we eens bespreken in Janskweek. Geyskens is een van die mensen die compromisloos oncommercieel zijn. 'An artists' artist', noemen ze zo iemand ook wel. Ik neem aan dat zijn 'day job' als artistiek docent aan het KASK ervoor zorgt dat hij niet hoeft te verhongeren. Ik heb zijn werk voor het eerst, denk ik, in 2012 gezien in een solotentoonstelling in het SMAK. De titel van de tentoonstelling was 'UnDEAD'. Het is niet het soort werk waarvan je zegt: o hoe schoon ;) Eerder is het een exploratie van wat het vandaag de dag kan betekenen om schilderkunst te beoefenen. Om te beginnen, kan je zeker niet al zijn werk simpelweg 'geschilderd' noemen. Hij ma...

Sanam Khatibi (°1979, Teheran) is een Belgische kunstenares die al op vele plaatsen over de wereld tentoonstelde, onder meer in het Antwerpse M HKA en in 2016 in de Biënnale van de schilderkunst. Khatibi maakt schilderijen, wandtapijten en driedimensionale werken. Die schilderijen en tapijten zijn realistisch en beelden allerhande bevreemdende taferelen af, van mensen en dieren in ijle landschappen. Die landschappen doen middeleeuws aan - ze zijn eerder een toneel, een decor waarin de taferelen zich afspelen. Zo doen ze erg denken aan schilderijen van Bosch, Rafaël of Uccello - van wie ik hier een bekend werk (Sint Joris die de draak verslaat) toon - met daarnaast het schilderij 'Now that the Evening is no longer silent' van Khatibi: Bij Khatibi zijn de landschappen vaak symmetrisch opgebouwd, wat uiteraard voor vervreemding zorgt:     De mensenlijke figuren zijn vaak erg bleek geschilderd, zodat ze enerzijds opvallend aan...

In de Biënnale van de schilderkunst (MUDEL, Museum Roger Raveel en Museum Dhondt Dhaenens) zagen we in de coronazomer van 2020 werk van Sarah De Vos. Niet dat die jonge schilder iets met het Leieland te maken heeft, maar die biënnale brengt wel telkens interessante kunstenaars samen. Toch iedere keer weer de moeite waard. Sarah De Vos schildert beelden op basis van foto's die ze genomen heeft. Haar schilderijen zijn soms heel realistisch, maar ze bewerkt ze zodanig dat je je afvraagt: is dit een foto of toch een schilderij? Op andere werken brengt ze tekens aan, zodat je ze sneller als "schilderij" herkent. Dan weer schildert ze heel abstract - of toch niet: is dat een schilderij van een stuk zilverpapier, dat eruitziet als, euhm, een stuk zilverpapier? Door te spelen met onze verwachtingen vraagt ze ons om kritisch te kijken naar wat we zien. De foto bovenaan dit stuk heb ik zelf genomen - hij is dan ook minder 'goed' dan de foto's die ze zelf op haar site...