Jans Kunstenaar van de Week

Elizabeth Glaessner is een jonge Amerikaanse kunstenaar van wie ik nog geen enkel werk in het echt gezien heb, maar ik kwam zag haar werk toevallig (al surfend) en was gebiologeerd. Ze is een feministische schilder, die haar vrijheid, lichamelijkheid, seksualiteit uitbundig uitdrukt in kleurrijke werken die (voor mij) refereren aan het werk van de Zuid-Afrikaanse Marlene Dumas ( die we hier leerden kennen ) maar evengoed doen denken aan (de naïeve stijl van) Henri 'Le Douanier' Rouseau ( zie bijvoorbeeld hier ). Ze maakt acryl- en olieverfschilderijen maar ook zijdeschilderijen. Haar schilderijen tonen nu eens erg "juist" geschilderde delen (gezichten, bijvoorbeeld) dan weer losse, vlotte, surrealistische stukken. De composities zijn erg rijk en dat maakt het soms wat uitdrukkelijk politieke (feministische) karakter toegankelijk. Haar schilderijen zijn bedrieglijk mooi.

In het MSK (Museum voor Schone Kunst) in Gent opent eind deze week (op 20-10-2018, tot 20-01-2019) een tentoonstelling over vrouwelijke schilders in de barokperiode. Met een beetje een knullige titel: "De dames van de barok". Maar laten we geen kniesoor wezen. De meest beroemde vrouwelijke kunstenaar in het Italië van de 16de en 17de eeuw was Artemisia Gentileschi. Rond haar figuur is de tentoonstelling in het MSK opgebouwd. Haar levensverhaal is een roman op zich (er zijn trouwens een aantal romans geschreven op basis van haar biografie, maar dit terzijde). Ze werd in 1593 in Rome geboren, dochter van de schilder Orazio Gentileschi, en ze werd door haar vader opgeleid tot schilder. Vader Orazio was een "caravaggist" - een volgeling van Caravagio, dramatisch en met veel clair-obscur . Toen ze 17 was nam haar vader een bevriende schilder in dienst om zijn dochter perspectief te leren. Hij verkrachtte haar. Toen hij weigerde met haar te trouwen, sleepte vader Orazi...