Niet voor het eerst (maar voor de tweede keer, denk ik): een kunstenaar die is aangebracht door één van de trouwe lezers van KvdW: Marianne Turck. Ik ken haar niet, heb nog nooit werk van haar gezien - maar dat is niks nieuws. Ik heb nog niks gezien van Wolfgang Laib (de man van de pollen en het filmpje waar hij melk op een steen giet, één van de eerste toppers van KvdW); niks van Huma Bhabha; Michael Heizer; Rachel Whiteread; ... Van Mimmo Paladino hád ik nog niks gezien, maar ondertussen dus wel! Idem:Otobong Nkanga (in MUZEE). Ook idem: Leyla Aydoslu (in SMAK, dus vlakbij!). Ik wil maar zeggen, je kan dingen ontdekken. Toen ik de eerste keer keek naar enkel foto's van het werk van Marianne Turck, was ik een beetje terughoudend. Ik vond het nogal "mooi" en zag er wat al te veel verwijzingen in naar Antony Gormley (de tweede KvdW ooit, die van zijn Angel of the North). Maar dan keek ik later diezelfde dag nog eens, rustig, en vond er toch veel moois in. Het is rustige ...
Iedere week een kunstenaar. Een levende kunstenaar, en dus per definitie hedendaagse kunst.